اضطراب اجتماعی، اختلالی روان‌شناختی است که ترس شدید یا ناراحتی شدیدی در موقعیت‌های اجتماعی ایجاد می‌کند و اغلب منجر به اجتناب از تعامل با دیگران می‌شود. بسیاری از افرادی که با این مشکل دست و پنجه نرم می‌کنند، ممکن است متوجه نباشند که عادت‌هایی مانند اجتناب از تماس چشمی، غرق شدن در افکار دربارهٔ مکالمات گذشته، یا نگرانی مداوم از قضاوت دیگران، در واقع اضطراب آن‌ها را تشدید می‌کند. این رفتارها موقتاً آرامش‌بخش به نظر می‌رسند، اما در واقع ترس از موقعیت‌های اجتماعی را تقویت کرده و چرخه‌ای ایجاد می‌کنند که رهایی از آن دشوار است.
متخصصان برای مدیریت و کاهش اضطراب اجتماعی، راهبردهایی را پیشنهاد می‌کنند. روبرو شدن تدریجی با موقعیت‌های ترسناک، تمرین گفتگوی مثبت با خود، و جستجوی حمایت از دوستان، خانواده، یا متخصصان سلامت روانی، از جمله این راهبردها هستند. درک این عادت‌های مضر و یادگیری روش‌های مقابله‌ای سالم، می‌تواند تفاوت قابل توجهی در بهبود زندگی روزمره و افزایش اعتماد به نفس در محیط‌های اجتماعی ایجاد کند.