در چین، با افزایش تعداد افراد مسن و تغییر ساختار خانواده، روند جالبی در حال شکل‌گیری است: سالمندان، "فرزندان موقت" جوان را استخدام می‌کنند تا همدمی و همراهی در تنهایی خود داشته باشند. این پدیده، که برخی آن را "اقتصادی تنهایی" می‌نامند، نشان‌دهنده نیاز فزاینده جمعیت سالمند به ارتباط اجتماعی و حمایت عاطفی است.
این همراهان جوان، نقش‌های متنوعی را ایفا می‌کنند؛ از کمک در انجام امور روزمره تا مشارکت در گفتگوها و ارائه حمایت روانی. این روند، نه تنها پاسخگوی نیازهای مادی بلکه به‌ویژه نیازهای اجتماعی و عاطفی سالمندان است که در جامعه مدرن امروزی کمتر مورد توجه قرار می‌گیرد.