استخوان فسیلی یک نئاندرتال که به سن حدود ۷۵ هزار سال بازمی‌گردد، نشانه‌هایی از زخمی عمیق ناشی از سلاح نوک‌تیز مانند تیر و کمان بر جای گذاشته است. این کشف، که توسط دانشمندانی صورت گرفته است که بر بقایای انسان باستان مطالعه می‌کنند، دیدگاه‌های قبلی را که معتقد بودند چنین خشونت شدید فقط در دوره‌های بعدی تاریخ بشر رایج بوده است، به چالش می‌کشد.
زخم، که احتمالاً ماه‌ها طول کشیده تا بهبود یابد، نشان می‌دهد نئاندرتال مجروح از حمله زنده مانده است، شاید به دلیل مراقبت دیگران در گروهش. محققان معتقدند این یافته به شواهد فزاینده‌ای اضافه می‌شود مبنی بر اینکه انسان‌های اولیه، از جمله نئاندرتال‌ها، با خطرات قابل توجهی ناشی از دلایل طبیعی و تعاملات با دیگر انسان‌ها یا گروه‌ها مواجه بودند. این خطرات استراتژی‌های بقای آنها و رفتار اجتماعی را در طول هزاران سال شکل می‌داد.