در کتاب خاطرات اخیر خود، جو بایدن لحظه‌ای را به تصویر می‌کشد که در آن با یک گروگان اسرائیلی آزاد شده روبرو می‌شود؛ فردی که در حال خندیدن بر روی چمن کاخ سفید بود و در عین حال، در گفتگویی احساسی با مادر غمگین و زاری‌کننده‌اش شرکت داشت. این توصیف، همدلی ظاهری بایدن با اسرائیلی‌ها را نشان می‌دهد.

با این حال، جالب توجه است که روایت بایدن از جنگ غزه، هیچ تصویری از رنج و مشقت فلسطینیان به تصویر نمی‌کشد. این امر می‌تواند سوالاتی را در مورد جامعیت و بی‌طرفی دیدگاه‌های او در مورد مناقشه طولانی مدت اسرائیل و فلسطین مطرح کند.