با پیشرفت هوش مصنوعی در خلق هنر، دیدگاه‌ها نسبت به آثار هنری انسان تغییر می‌کند. برخی، آثار هنری ساخته شده توسط انسان را به دلیل ویژگی‌های منحصر به فرد و معنای عمیق‌تر آن‌ها ارزشمندتر می‌دانند. این تمایل فزاینده به هنر انسان‌ساز، مفهومی به نام «ارزش انسانی» را به وجود آورده است؛ جایی که آثار هنری انسان با قیمت‌های بالاتر فروخته می‌شوند و به عنوان ارزشمندتر از آثار هوش مصنوعی در نظر گرفته می‌شوند.
با این حال، آینده این روند نامشخص است. کارشناسان در مورد تداوم این تمایز در درازمدت تردید دارند، چرا که هوش مصنوعی به طور فزاینده‌ای در هنر کاربرد می‌یابد و پیشرفت می‌کند. برخی استدلال می‌کنند که با بهبود کیفیت هنر تولید شده توسط هوش مصنوعی و پذیرش بیشتر آن، ارزش ویژه آثار هنری انسان ممکن است کاهش یابد. در مقابل، عقیده برخی دیگر این است که خلاقیت و اصالت انسان همیشه به عنوان ویژگی‌های غیرقابل تعویض در نظر گرفته خواهد شد، و این اطمینان وجود دارد که هنر انسان‌ساز همچنان ارزش بالایی خواهد داشت.
بحث در مورد حفظ ارزش هنر انسان در مقابل نقش فزاینده هوش مصنوعی در هنر، همچنان ادامه دارد. آیا ویژگی‌های متمایز هنر انسان می‌تواند ارزش فعلی خود را حفظ کند یا اینکه در نهایت، ادراک عمومی و روندهای بازار تحت تأثیر این فناوری قرار خواهد گرفت؟