مطالعهای جدید نشان میدهد که افراد مسنتر جامعه الجیبیتی+ اغلب با احساس انزوا و تنهایی بیشتری دست و پنجه نرم میکنند. این افراد، که خود را لزبین، همجنسگرا، دوجنسگرا، تراجنسی، کوئیر یا پرسشگر میدانند، با چالشهای خاص سنی، از جمله پیری، مواجه هستند و دسترسی محدود به شبکههای حمایتی و تغییرات اجتماعی ممکن است آنها را نادیده بگیرد.
بسیاری از آنها نگران هستند که با گذر زمان، نسلهای جوانتر دستاوردهای جنبش الجیبیتی+ را فراموش کنند یا هویت و حقوق آنها را به رسمیت نشناسند. این ترس از فراموش شدن، احساس تعلق این افراد به جامعه را تضعیف میکند.
گزارش حاکی از آن است که تبعیض، فقدان مراقبتهای بهداشتی مناسب و نمایندگی محدود در رسانهها، از عوامل تشدیدکننده احساس تنهایی در این گروه سنی است. به همین دلیل، افزایش آگاهی و حمایت از افراد مسنتر الجیبیتی+ ضروری است تا اطمینان حاصل شود که آنها به عنوان اعضای ارزشمند و دیدهشده جوامع خود باقی میمانند.